Viktor Frankl logoterapia

Viktor Emil Frankl

Viktor Emil Frankl (1905-1997) był austriackim psychiatrą, neurologiem i filozofem. To właśnie on stworzył logoterapię – kierunek w psychoterapii, który koncentruje się na poszukiwaniu sensu w życiu, który jest kluczowym elementem zdrowia psychicznego i wewnętrznej równowagi człowieka.

Jego myśl znajdująca się na pograniczach psychologii, filozofii i religii, pokazuje, że nawet w pomimo cierpienia człowiek może odnaleźć sens i zachowuje wewnętrzną wolność nawet w najbardziej nieludzkich warunkach, w jakich przyszło mu żyć. Nie w każdym cierpieniu da się dostrzec sens – a tam, gdzie go nie ma – sens może być realizowany w tym „jak” człowiek to cierpienie znosi.

Od doświadczenia cierpienia do odkrycia sensu

Frankl dorastał w Wiedniu, gdzie studiował medycynę i zajmował się psychiatrią. Jego życie zmieniła jednak II wojna światowa w czasie której trafił do niemieckich obozów koncentracyjnych. Tam również stracił całą rodzinę – żonę, rodziców i brata. To właśnie w tym niewyobrażalnym doświadczeniu Frankl potwierdził własnym życiem swoją teorię, że nawet pomimo największego cierpienia człowiek może odnaleźć sens.

W piekle obozu – Frankl obserwował i sam doświadczył, że człowiek może zachować wolność wewnętrzną, nawet gdy wszystko inne zostanie mu odebrane. Był świadkiem tego, że więźniowie, którzy potrafili znaleźć sens przetrwania – choćby w nadziei na spotkanie z ukochaną osobą, w wierze, w pracy duchowej – mieli większe szanse przeżyć.

Najważniejsze dzieło Frankla: “Człowiek w poszukiwaniu sensu”

Z tych doświadczeń narodziła się najsłynniejsza książka Frankla: „Człowiek w poszukiwaniu sensu”. To nie tylko zapis wspomnień, lecz manifest psychologiczny: życie ma sens zawsze – nawet pomimo cierpienia.

W swojej najsłynniejszej książce „Człowiek w poszukiwaniu sensu”, Viktor Frankl pokazuje, że nawet w najbardziej dramatycznych warunkach człowiek może zachować wolność wewnętrzną. To właśnie odkrycie sensu – pomimo cierpienia, poprzez pracę czy poprzez miłość – staje się najgłębszym źródłem siły i nadziei.

Logoterapia przypomina, że człowiek nie jest tylko zbiorem instynktów ani efektem społecznych uwarunkowań. Jest istotą, która może powiedzieć „tak” życiu, mimo wszystkiemu.

Frankl pisał: „Tym, którzy wiedzieli, że w życiu czeka na nich jakiś sens, łatwiej było przetrwać .”

„Człowiek w poszukiwaniu sensu” (Man’s Search for Meaning) stała się jednym z najczęściej czytanych dzieł psychologicznych na świecie i została przetłumaczona na ponad 50 języków.

Dla osób zainteresowanych bliżej życiem i pracą Frankla, w Wiedniu działa Muzeum Viktora Frankla, które prezentuje jego życie, dorobek naukowy oraz rozwój logoterapii. To miejsce, gdzie można nie tylko poznać biografię autora, ale także głębiej zrozumieć jego przesłanie o sensie życia.

Logoterapia Viktora Frankla: główne założenia i teoria

Trzy filary Logoterapii – wolność woli, wola sensu, sens życia

Te trzy zasady stanowią aksjomatyczną podstawę logoterapii i pomagają zrozumieć, w jaki sposób człowiek może odnaleźć kierunek, sens i odpowiedzialność za własne życie.

1. Wolność woli – człowiek ma zawsze wybór

Frankl podkreślał, że człowiek, niezależnie od warunków zewnętrznych, posiada wewnętrzną wolność (mówiąc precyzyjnie „człowiek jest wolnością”) – zdolność wyboru swojego nastawienia wobec wszystkiego co mu się przydarza w życiu.

To przekonanie nie oznacza braku ograniczeń. Nie mamy wpływu na wszystko, co nas spotyka – na chorobę, stratę czy przeszłość – ale mamy wpływ na to, jak na te doświadczenia reagujemy.

Viktor Frankl sam doświadczył tego w obozach koncentracyjnych, gdzie obserwował, że nawet w skrajnych warunkach człowiek może zachować godność, nadzieję i sens.

„Człowiekowi można odebrać wszystko, oprócz jednej rzeczy: wolności wyboru swojego nastawienia ”– Viktor E. Frankl

Wolność woli to nie anarchia emocji, lecz odpowiedzialność za własną postawę. To świadomość, że każdy z nas ma wpływ na jakość swojego życia – niezależnie od sytuacji zewnętrznej.

2. Wola sensu – najgłębsza siła motywacyjna człowieka

To właśnie ona, według Frankla, stanowi podstawową motywację człowieka. Nie dążymy wyłącznie do przyjemności (jak twierdził Freud) ani do władzy (jak uważał Adler) – dążymy przede wszystkim do znalezienia sensu w swoim życiu.

Brak poczucia sensu prowadzi do zjawiska, które Frankl nazwał pustką egzystencjalną – poczucia wewnętrznej próżni, nudy i braku celu. Z pustki tej mogą się zrodzić zaburzenia o podłożu noogennym, takie jak depresja, uzależnienia, agresja lub promiskiutyzm.

Wola sensu jest tym, co zaprasza człowieka do tworzenia, kochania, podejmowania wyzwań i przekraczania siebie. To tęsknota, która sprawia, że człowiek potrafi znosić cierpienie, jeśli rozumie dla kogo lub po co to robi.

W logoterapii terapeuta nie daje pacjentowi gotowych odpowiedzi. Pomaga mu odkryć jego własny sens w życiu- unikalny, niepowtarzalny, „ad personam et ad situationem”.

3. Sens w życiu – unikalne zadanie każdego człowieka

Według Frankla, sens istnieje zawsze – nawet jeśli chwilowo go nie dostrzegamy. Nie jest to sens ogólny, uniwersalny, ale konkretny sens w konkretnej sytuacji – coś, co tylko dana osoba może zrealizować w danym momencie.

Frankl podkreślał, że sens można odkryć na trzy sposoby:

  1. Realizując wartości twórcze poprzez działanie – realizując zadania, pracę, twórczość lub pomagając innym.
  2. Realizując wartości przeżyciowe poprzez doświadczenie – miłość, przyjaźń, kontakt z naturą, sztuką czy wiarą.
  3. Realizując wartości postawy poprzez wybór nastawienia wobec cierpienia – gdy nie można zmienić sytuacji, zawsze można zmienić siebie i własne nastawienie do danego cierpienia.

Odnalezienie sensu w życiu nie jest luksusem, lecz warunkiem zdrowia psychicznego. Człowiek, który zna swoje „po co”, ma siłę, by pokonywać życiowe trudności, i nie popada w pustkę egzystencjalną.

Trzy filary logoterapii – wolność woli, wola sensu i sens życia – stanowią fundament myśli Viktora Frankla i tworzą spójny system, który pomaga człowiekowi żyć autentycznie i odpowiedzialnie. Dzięki nim logoterapia stała się jedynym kierunkiem psychoterapii, który naprawdę przywraca człowiekowi godność i odpowiedzialność za swoje życie.

Frankl uczył, że sens nie jest dany raz na zawsze – trzeba go odnajdywać codziennie, w zwyczajnych doświadczeniach, relacjach i decyzjach.

„Nie pytaj, czego oczekujesz od życia. Zapytaj raczej, czego życie oczekuje od ciebie.” – Viktor E. Frankl

Logoterapia nie jest tylko metodą terapeutyczną. To filozofia życia, która przypomina, że:

  • człowiek zawsze ma wybór,
  • życie zawsze ma sens,
  • a największym zadaniem człowieka jest ten sens odkrywać i realizować.

Logoterapia, psychoanaliza i psychologia indywidualna – trzy drogi do zrozumienia człowieka

Współczesna psychoterapia wyrosła z trzech potężnych nurtów, które odmieniły sposób myślenia o człowieku, jego motywacjach i sensie istnienia: psychoanalizy Sigmunda Freuda, psychologii indywidualnej Alfreda Adlera oraz logoterapii Viktora Frankla. Choć każdy z tych kierunków wywodzi się z tego samego źródła – wiedeńskiej szkoły psychiatrycznej – każdy kładzie nacisk na inny wymiar ludzkiej natury.

Psychoanaliza – człowiek kierowany popędami

Sigmund Freud, twórca psychoanalizy, uważał, że podstawową siłą napędową człowieka są popędy – głównie seksualne i agresywne – zakorzenione w nieświadomości. Według Freuda to, co wyparte, wpływa na nasze emocje, marzenia senne, lęki i objawy nerwicowe.

Celem psychoanalizy było więc uświadomienie tego, co nieświadome, poprzez rozmowę, analizę snów, mechanizmów obronnych czy wolnych skojarzeń. Freud koncentrował się na przeszłości – dzieciństwie, traumach i relacjach z rodzicami – wierząc, że to one determinują dorosłe życie.

To podejście można podsumować słowami: „Człowiek jest tym, czym uczyniły go jego popędy i doświadczenia z przeszłości.”

Psychologia indywidualna – człowiek dążący do celu

Alfred Adler, początkowo uczeń Freuda, odszedł od jego koncepcji, podkreślając, że człowiekiem nie kierują popędy, lecz poczucie niższości i wynikająca z niego potrzeba samodoskonalenia. W centrum zainteresowania psychologii indywidualnej znalazły się – wola mocy i władzy, społeczna odpowiedzialność i pragnienie przynależności.

Adler uważał, że każdy człowiek tworzy swoją unikalną „fikcję życiową” – osobistą wizję sensu i kierunku, który nadaje jego życiu spójność. Celem terapii jest zrozumienie tego kierunku i wzmocnienie poczucia wspólnoty. To podejście można streścić tak: „Człowiek jest istotą społeczną, która pragnie być potrzebna i znacząca.”

Logoterapia – człowiek poszukujący sensu

Trzecią Wiedeńską Szkołę Psychoterapii (Wilhelm Soucek) czyli logoterapię i analizę egzystencjalną stworzył Viktor Frankl, psychiatra i filozof.

Logoterapia koncentruje się na duchowym wymiarze człowieka i jego zdolności do przekraczania siebie oraz samodystansowania się. W centrum tej koncepcji znajduje się wola sensu – podstawowa siła motywująca człowieka, która jest silniejsza niż popędy czy ambicje.

Wymiar duchowy (noetyczny) i noogenne nerwice w koncepcji Viktora Frankla

Viktor Frankl, twórca logoterapii i analizy egzystencjalnej, przywrócił do obrazu człowieka wymiar noetyczny – sfery duchowej, która odróżnia człowieka od innych istot żywych. W tym wymiarze mieszczą się wolność wyboru postawy wobec bodźców wewnętrznych i zewnętrznych, intencjonalność człowieka, decyzyjność, odpowiedzialność, zainteresowanie i twórczość, religijność, sumienie oraz wartości.

Frankl uważał, że wiele współczesnych problemów psychicznych nie wynika z konfliktów biologicznych czy społecznych, ale z braku sensu w życiu.

Gdy człowiek nie żyje zgodnie z tym kim jest i nie czerpie z fenomenów właściwych tylko jego istocie, oddala się od skoncentrowania na sensie oraz pada ofiarą swoich psychofizycznych słabości, uzależnienia od zdania innych ludzi lub swojego ego. Odwrócenie się od głosu swojego sumienia, które podpowiada mu o tym, co jest sensowne dla wszystkich uczestników danej sytuacji (sens transsubjektywny) człowiek wpada we frustrację egzystencjalną, która gdy nie zostanie właściwie zinterpretowana jako sygnał alarmowy, może przerodzić się we wszelkiego rodzaju zaburzenia o podłożu noogennym.

Czym jest wymiar noetyczny?

Słowo „noo” pochodzi z greckiego nous, oznaczającego „duch” lub „umysł”. Wymiar noetyczny jest wymiarem, który konstytuuje bycie człowiekiem. To za jego sprawą człowiek jest zdolny do samotranscendencji, czyli przekroczenia samego siebie w kierunku kogoś lub czegoś, co nie jest nim samym oraz do samodystanowania się od swojej psychofizyki.

W logoterapii człowiek jest postrzegany nie tylko jako istota biologiczna (ciało) i psychiczna (emocje, myśli), lecz także jako istota duchowa, zdolna do refleksji, wyboru wartości i kształtowania swojego życia mimo okoliczności.

Frankl pisał, że:

 „Człowieka można zniszczyć, ale nie można go pozbawić wolności wyboru postawy.”

To właśnie w wymiarze noetycznym człowiek odnajduje własne „po co” – osobisty sens, który wyznacza kierunek jego egzystencji.

Wola sensu – siła napędowa człowieka

W centrum logoterapii stoi wola sensu – naturalne pragnienie każdego człowieka, by jego życie miało znaczenie. Frankl przeciwstawił ją teorii popędów Freuda i teorii dążenia do mocy Adlera. Człowieka nie napędza przyjemność ani władza – lecz poszukiwanie sensu, nawet pomimo cierpienia.

Brak sensu powoduje zjawisko zwane pustką egzystencjalną – mogącą się objawiać jako stan duchowego znużenia, apatii i obojętności. W takiej próżni człowiek często próbuje wypełnić wewnętrzną lukę przez konsumpcję, pracoholizm czy uzależnienia – ale bez trwałego efektu. To właśnie z tej pustki rodzą się neurozy noogenne.

Noogenne nerwice neurozy – zaburzenie wynikające z braku sensu

Noogenne neurozy to pojęcie wprowadzone przez Viktora Frankla na określenie zaburzeń, których źródłem nie są konflikty psychiczne (jak u Freuda), lecz problemy duchowe, a dokładniej – konflikt moralny, obyczajowy lub kryzys egzystencjalny.

Objawy noogennych neuroz mogą przypominać depresję, zaburzenia lękowe, przybierać postacie wszelkich uzależnień, agresywnych zachowań lub promiskuityzmu. Jednak ich sedno tkwi głębiej – w duchowym problemie.

Pacjenci z noogennymi neurozami często mówią:

  • „Nie wiem, po co żyję”,
  • „Nic mnie nie cieszy”,
  • „Nie czuję sensu w tym, co robię.”
  • „To i tak nie ma znaczenia.”
  • „Jeżeli moje życie i tak nie ma sensu, to niech chociaż będzie przyjemne.”
  • „Przecież i tak nic nie zmienię.”

W logoterapii nie chodzi o nadanie sztucznego sensu, aby pozbyć się wymienionych zaburzeń psychicznych, ale o odkrycie tego, co jest godne danej osoby, w czym jest ona niezastąpiona, gdzie znajduje się potrzeba w świecie, którą tylko dany człowiek może w taki, a nie inny sposób zaspokoić. Jeżeli natomiast podłożem problemu noogennego jest konflikt wartości, pomoc logoterapeutyczna polega na odnalezieniu tego niuansu, który zadecyduje o priorytecie w hierarchii wartości.

Paradoksalna intencja, derefleksja i modulacja postawy – praktyczne narzędzia logoterapii

Frankl opracował konkretną i bardzo skuteczną metodę terapeutyczną, która pomaga przezwyciężać lęk irracjonalny (nerwica lękowa) oraz natręctwa (nerwica obsesyjno – kompulsywna).

Intencja paradoksalna – metoda, w której pacjent po wcześniejszym dokładnym wprowadzeniu w metodę świadomie chce doświadczyć tego, czego się najbardziej boi (odwrócenie intencji).

Kolejną metodą jest derefleksja – metoda ta zapobiega hiperrefleksji, w którą człowiek może sam siebie wprowadzić. Polega ona na odwróceniu uwagi pacjenta od samego siebie i skierowaniu jej ku temu, o czym naprawdę warto myśleć w życiu. Frankl stosował derefleksję przede wszystkim w leczeniu zaburzeń snu oraz zaburzeń seksualnych. Elisabeth Lukas, jego uczennica rozszerzyła zastosowanie derefleksji na dalsze obszary życia, które mogą popaść w tarapaty w wyniku nadmiernej hiperrefleksji.

Modulacja postawy to trzecia grupa metodologiczna w logoterapii – pojęcie modulacji postawy zostało wprowadzone w 1980 roku przez prof. Elisabeth Lukas. Modulacja postawy to tytuł dla logoterapeutycznych technik rozmowy, które Lukas zebrała z całego dzieła Viktora Frankla. Celem modulacji postawy jest zmiana postaw zagrażających życiu człowieka, takich które ludzkie życie obciążają i są jemu wrogie.

Trzy drogi do odkrywania sensu według logoterapii Viktora Frankla

Viktor Frankl, twórca logoterapii i analizy egzystencjalnej, wierzył, że najgłębszą potrzebą człowieka jest wola sensu – dążenie do tego, by życie miało znaczenie. Nie chodzi tu o sens w filozoficznym znaczeniu, ale o konkretne „po co”, które sprawia, że człowiek potrafi przetrwać nawet najtrudniejsze chwile.

  1. Realizacja sensu poprzez działanie – tworzenie i praca

Pierwszą drogą do odkrycia sensu jest działanie – tworzenie, praca, realizacja wartości poprzez to, co robimy. Frankl uważał, że człowiek staje się sobą przez działanie, przez wnoszenie czegoś wartościowego w świat. Nie chodzi jednak wyłącznie o wielkie osiągnięcia.

Sens może kryć się w pracy zawodowej, ale też w trosce o dziecko, w pielęgnowaniu ogrodu, w pomaganiu innym.

Jak pisał Frankl:

 „Nie pytaj, czego oczekujesz od życia – zapytaj, czego życie oczekuje od ciebie.”

Ta postawa zmienia perspektywę: zamiast skupiać się na sobie, człowiek wychodzi ku światu – a właśnie tam, w relacji z rzeczywistością, realizując sens sytuacyjny odkrywa znaczenie swojego istnienia.

  1. Realizacja sensu poprzez doświadczanie przeżywanie – miłość, natura, sztuka

Drugą drogą do sensu jest przeżywanie wartości – zwłaszcza przez miłość, kontakt z drugim człowiekiem, z przyrodą czy ze sztuką.

Frankl pisał, że miłość jest najwyższym aktem duchowym, bo pozwala zobaczyć drugiego człowieka w jego niepowtarzalności. Nie chodzi tu tylko o uczucie, lecz o dostrzeganie indywidualności drugiej osoby oraz drzemiących w niej potencjałach czekających na realizację – o uznanie, że każdy człowiek jest wartością samą w sobie.

Podobnie działa obcowanie z pięknem – słuchanie muzyki, oglądanie dzieła sztuki, spacer w górach. W takich chwilach człowiek nie „ma” sensu – on go doświadcza.

  1. Realizacja sensu poprzez postawę wobec cierpienia

Najgłębszą i najtrudniejszą drogą do odkrycia sensu jest postawa wobec cierpienia. Frankl – jako więzień obozów koncentracyjnych – doświadczył, że nawet tam, gdzie wszystko zostaje odebrane, człowiek wciąż zachowuje wolność wewnętrzną: wolność wyboru postawy.

To właśnie w cierpieniu prawdziwa wolność woli zostaje poddana próbie – zdolność, by odkryć sens pomimo tego, co jest bezsensowne. Nie każde cierpienie ma sens samo w sobie, ale człowiek może nadać mu sens przez to, jak je przeżyje i zniesie.

Kiedy nie możemy zmienić sytuacji, logoterapia zachęca, by zmienić siebie wobec tej sytuacji. To droga odwagi, pokory i duchowej dojrzałości – ale też źródło głębokiego spokoju.

Zastosowanie i skuteczność Logoterapii w praktyce

W jakich problemach logoterapia jest najbardziej skuteczna?

  1. Kryzys egzystencjalny

Jednym z głównych obszarów, w których logoterapia działa najskuteczniej, jest kryzys egzystencjalny – stan, w którym człowiek czuje, że jego życie utraciło znaczenie. Co więcej w tym obszarze logoterapia jest terapią specyficzną, co oznacza, że żaden nurt psychoterapeutyczny nie diagnozuje problematyki noogennej oraz nie zajmuje się nim w taki sposób, jak czyni to logoterapia.

Logoterapia pomaga osobom, które utknęły w kryzysie egzystencjalnym odkryć osobisty sens ich życia – nie abstrakcyjny, ale konkretny, zakorzeniony w codziennych wartościach, relacjach i działaniach.

  1. Utrata, żałoba, doświadczenie cierpienia

Wielką siłą logoterapii jest jej zdolność do pomagania w sytuacjach, gdy człowieka spotyka cierpienie, którego nie da się uniknąć. Frankl mówił o tragicznej triadzie: cierpienie, wina i śmierć – to towarzysze życia każdego człowieka. Każdy człowiek w ciągu swojego życia będzie cierpiał, stanie się winny i musi umrzeć.

W takich momentach inne formy terapii często skupiają się na redukcji bólu. Logoterapia natomiast pyta: “Jak możesz człowieku godnie obejść się z tym co ci się przydarzyło?”

Nie chodzi o nadawanie cierpieniu sztucznego sensu, lecz o poszukiwaniu go pomimo cierpienia – sposobu, by mimo bólu pozostać wiernym sobie, własnym wartościom i życiu.

Dzięki temu pacjent nie tylko przeżywa stratę, ale również odnajduje w niej głębszy sens – doświadcza przemiany, która buduje jego stabilność i odporność psychiczną.

  1. Depresja noogenna i noogenne neurozy

Logoterapia jest szczególnie skuteczna w leczeniu tzw. noogennych zaburzeń, czyli takich, których źródłem nie są czynniki biologiczne ani konflikty psychiczne, lecz utrata poczucia sensu lub konflikty moralne lub obyczajowe.

Frankl zauważył, że wiele osób cierpi, mimo że „obiektywnie” ma wszystko, czego potrzebuje do życia. Ich problem nie tkwi w ciele czy emocjach, ale w duchowym wymiarze człowieka – w braku odpowiedzi na pytanie „po co?” lub w konflikcie wartości.

W zależności od etiologii zaburzenia noogennego logoterapeuta pomoże pacjentowi odnaleźć sens lub rozwiązać konflikt wartości, który zaistniał w wymiarze noetycznym.

  1. Nerwica lękowa oraz nerwica natręctw

Tematami logoterapii jest nie tylko poszukiwanie sensu w życiu. Viktor Frankl opracował również genialną metodę leczenia nerwicy lękowej oraz nerwicy natręctw.

Na czym polega?

  • Pacjent uczy się świadomie życzyć sobie tego, czego się najbardziej boi – dzięki czemu przełamuje błędne koło napięcia i kontroli.
  • Zamiast walczyć z lękiem, zaczyna się z niego śmiać, czerpiąc z humoru, jako silnego potencjału wymiaru noetycznego.

To prosty, ale rewolucyjny sposób na odzyskanie wolności wobec lęków będących częścią wymiaru psychicznego.

  1. Wypalenie zawodowe i brak satysfakcji z pracy

W czasach, gdy sukces zawodowy często staje się jedyną miarą wartości, coraz więcej osób doświadcza wypalenia i poczucia bezcelowości. Logoterapia pomaga w takich sytuacjach odnaleźć sens w codziennej pracy – którego kryterium nie jest sukces, a sposób w jaki ją wykonujemy. Zbadać należy również, czy jest się właściwą osobą na właściwym miejscu, ponieważ nierzadko się zdarza, że podejmując decyzję o własnym zawodzie nie zawsze kierujemy się sensem, a czasem egocentrycznymi motywami, które wcześniej czy później się na nas odbiją.

  1. Logoterapia jako sposób na dobre życie

Logoterapia to nie tylko metoda psychoterapii i poradnictwa, ale też sposób na dobre życie dla każdego człowieka. Pomaga ludziom, którzy – mimo że nie cierpią z powodu zaburzeń – prowadzić sensowne życie oraz utrzymać stabilność psychiczną.

Odkrywanie oraz podążanie za wolą sensu otwiera przestrzeń do refleksji nad wartościami, relacjami i odpowiedzialnością za własne istnienie. W tym sensie logoterapia jest terapią wzrostu, a nie tylko leczenia – prowadzi ku bardziej świadomemu i autentycznemu życiu.

Autor

mgr Malwina Markiewicz

Certyfikowana specjalistka w dziedzinie logoterapii według koncepcji Viktora Frankla, nauczycielka, superwizorka oraz pedagog i pracownik socjalny.

Tytuł magistra (M.A.) uzyskała na Uniwersytecie Georg-Simon-Ohm w Norymberdze. Kształcenie w zakresie logoterapii odbywała pod kierunkiem dr Heidi Schönfeld w Akademie für Logotherapie w Bambergu, gdzie zdobyła zarówno wiedzę teoretyczną, jak i praktyczne kompetencje terapeutyczne. W Niemczech uzyskała również uprawnienia do prowadzenia psychoterapii, potwierdzone tytułem Heilpraktiker für Psychotherapie, co w języku polskim oznacza „alternatywny praktyk psychoterapii”.

Jest założycielką Akademii Logoterapii, w której prowadzi zajęcia zgodnie z programem nauczania opracowanym przez Elisabeth Lukas. Na co dzień łączy życie zawodowe z rolą mamy pięcioletniej córki i żony. Mieszka w Niemczech, gdzie prowadzi kursy logoterapii oraz terapię online, a od marca 2025 roku oferować będzie również psychoterapię indywidualną, poradnictwo oraz terapię par w swoim gabinecie w Fürth, w pobliżu Norymbergi.

Lista wydanych w języku polskim książek Viktora E. Frankla

  1. Gdy życie zdaje się nie mieć sensu. Psychoterapia na dziś, PWN, Warszawa 2024
    ISBN 978-83-01-23646-5
  2. Psychoterapia na co dzień. Wykłady radiowe, PWN, Warszawa 2024
    ISBN 978-83-01-23834-6
  3. Życie z sensem – Autobiografia, WAM, Kraków 2023
    ISBN 978-83-277-3195-1
  4. O sensie życia, Czarna Owca, Warszawa 2021
    ISBN 978-83-8143-139-2
  5. Lekarz i dusza. Wprowadzenie do logoterapii i analizy egzystencjalnej, Czarna Owca, Warszawa 2017
    ISBN 978-83-8015-306-6
  6. Bóg ukryty, Czarna Owca, Warszawa 2012
    ISBN 978-83-7554-341-4
  7. Wola sensu, Czarna Owca, Warszawa 2010
    ISBN 978-83-7554-186-1
  8. Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu, Czarna Owca, Warszawa 2009
    ISBN 978-83-8382-483-3
  9. Homo Patiens. Logoterapia i jej kliniczne zastosowanie. Pluralizm nauk a jedność człowieka. Człowiek wolny, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1976
    ISBN 83-211-0524-6
  1. 1. Szczegółowo opracowany i całościowy obraz człowieka.
    Każdy nurt terapeutyczny opiera swoją koncepcję na pewnym obrazie człowieka, ale nie wszyscy doradcy i terapeuci są tego świadomi. Moim zdaniem jednak ten sposób myślenia ma ogromne konsekwencje dla praktyki terapeutycznej. Myślenie logoterapeutyczne rozpoczyna się od bardzo wszechstronnej koncepcji istoty ludzkiej, co jest niezwykle ważne dla wszelkiej pracy z ludźmi. Mogę postrzegać człowieka jako maszynę, która jest obecnie zepsuta, jako produkt jego przeszłości lub jako jednostkę, która jest czymś nieskończenie więcej.
  2. 2. Człowiek to coś więcej niż psychika i ciało.
    Logoterapia jest formą terapii/poradnictwa, która postrzega człowieka jako coś więcej niż jego psychikę i ciało. To, co jest specyficznie ludzkie, to wymiar duchowy, który odróżnia nas od zwierząt i innych żywych istot. Umożliwia to ludziom zdystansowanie się od siebie, wyjście poza siebie i zwrócenie się ku czemuś lub komuś co jest poza samym człowiekiem, ku większej sprawie, większemu sensowi. Skoncentrowane na sensie życie może dać nam, ludziom, więcej wolności, stabilności psychicznej i spełnienia, niż możemy sobie to wyobrazić.
  3. 3. Ludzkie decyzje, działania i postawy nigdy nie są zdeterminowane, ustalone lub z góry określone.
    Fakt, że jako istoty ludzkie jesteśmy zarówno wolni, jak i odpowiedzialni za kształtowanie naszego życia, jest jednym z fundamentów logoterapii.
  4. 4. Szacunek i tolerancja wobec każdego wyznania konfesyjnego.
    Niezależnie od tego, czy uważasz, że należysz do określonej wiary, czy nie – każda wiara lub jej brak ma swoje miejsce w logoterapii. Logoterapia nie jest absolutnie zarezerwowana dla ludzi wierzących. Logoterapia Viktora Frankla odpowiada istocie człowieka a nie jego konfesji.

Kontakt

Skontaktuj się z nami

Masz pytania?
Szukasz pomocy?

Chcesz zmienić swoje życie?

Serdecznie zapraszamy do kontaktu!